در جستجوي زمان از دست رفته

موج

b-varzandeh — Mon, 13 Oct 2008 06:51:18 GMT

ساحل افتاده گفت : « گرچه بسی زیستم
هیچ نه معلوم شد، آه، که من کیستم»
موج زخود رفته ای تیز خرامید و گفت:
«هستم اگر می روم، گر نروم، نیستم»

اقبال لاهوری

ابر با غيرت!

b-varzandeh — Mon, 07 Jul 2008 08:12:18 GMT

ديروز وقتي داشتم ماشين را از پارکينگ بيرون مي آوردم و در آن هواي گرم و آفتابي، چند قطره درشت آب بر روي سرم چکيد. متوجه شدم باران است که البته بعد از چند ثانيه کمي تند تر هم شد. وقتي به بالاي سرم نگاه کردم با تعجب ديدم فقط يک تکه خيلي کوچک ابر وسط آسمان وجود دارد. با خودم فکر کردم عجب ابر باغيرتي...

ناگهان باز هم به ياد يک دوست قديمي افتادم. يک دوست دوران دبيرستان که اتفاقا جثه بسيار کوچکي داشت اما خوب فوتبال بازي مي کرد و خيلي فرز بود. رضا کفشکنان. او همان وقت ها به جبهه رفت و هيچ وقت هم برنگشت. يکي ديگر از دوستان مي گفت از جسدش هم هيچي باقي نماند. سالگردش همين روزها است.

حتی عکسی هم از او ندارم که اینجا بگذارم..

بعضي ها عجب با غيرتند، کوچک و باغيرت.

ميلاد حضرت زهرا (س) مبارک

b-varzandeh — Tue, 24 Jun 2008 10:08:18 GMT

کمتر از ده سال داشتم که مادرم را از دست دادم و همينطور پدرم را. در تمام اين سال ها، در تمام اين فراز و نشيب هاي زندگي، و در همه مناسبت ها و اعياد، به ويژه سالروز ميلاد حضرت زهرا (س) که بعيد مي دانم در هيچ روزي از سال به اندازه آن خوشحال باشم، همواره احساس حسرتي بزرگ روح من را در بر گرفته است.

حسرت روزهايي که بعد از نماز و در موقع خواندن مفاتيح مادرم من را صدا مي کرد تا در کنارش بنشينم و شايد تا زماني که دعاي جوشن را تمام کند خوابم مي برد در حالي که سرم بر زانويش بود. و همچنان حسرت مي خورم که اي کاش الان هم بود تا دست کم چند ساعتي به فکر فرو مي رفتم که امسال برايش چه بخرم يا برايش چه کار کنم، يا شايد اگر اين طرف ها زندگي مي کرد سري به او مي زدم و دستهايش را مي بوسيدم. دستهايي که هميشه يا سرگرم کارهاي بسيارزياد خانه بود و يا قرآن و مفاتيح... و شايد هم اگر در جايي ديگر زندگي مي کرد حداقل به او تلفن مي زدم براي تبريک، پنج تا ده دقيقه، فقط.

مي خواستم شاد بنويسم، نشد.

هر چه مي گذرد حسرتم بيشتر مي شود

ميلاد حضرت زهرا مبارک

نوشته

b-varzandeh — Wed, 07 May 2008 05:25:18 GMT

راستش را بخواهيد هنوز هم بعد از مدت ها علاقه چنداني به نوشتن در اين وبلاگ ندارم. علتش را خوب نمي دانم. بگذريم

دستخط دخترم

تانک و پليس!

b-varzandeh — Sat, 16 Feb 2008 06:56:18 GMT

دو سه روز پيش وقتي در حال رانندگي بودم شنيدم که راديو بحث داغي را درباره شلوغي خيابان ها و ارتباط آن با مقررات رانندگي و همينطور نظارت پليس و الگوپذيري از اين ماموران زحمت کش پخش مي کند. همان موقع دو خاطره جالب يادم آمد. اولي اينکه در فروردين سال 1382 يکي دو هفته بعد از آغاز اشغال عراق به بصره رفته بودم.. در آن روزها خيابان ها خيلي خلوت بود چون هنوز تقريبا حالت جنگي در اکثر شهرها حاکم بود. در عين حال برق چراغ هاي راهنمايي در بعضي چهارراه هاي بصره وصل شده بود و اين چراغ ها کار مي کرد..

يک روز صبح به همراه دو سه نفر از همکاران براي تهيه گزارش با پاترول به سمت جنوب بصره حرکت کرديم.. به سر يک چهارراه نسبتا بزرگ که رسيديم ناگهان ديديم يک تانک انگليسي سر چهارراه در خيابان سمت راست ما ايستاده و يک سرباز هم با مسلسل کله اش را از آن بيرون آورده است. با ديدن تانک که البته به شکل غير منتظره اي آنجا ايستاده بود راننده ما ناگهان پا را روي ترمز گذاشت.. در شرايطي که آن طرف ها پرنده هم پر نمي زد، ما و سرباز انگليسي و احتمالا راننده درون تانک مدتي با ترديد و تعجب و شايد هم ترس به هم نگاه کرديم..ترس ما وقتي بيشتر شد که سرباز بالاي تانک، لوله مسلسل را کمي به طرف ما چرخانيد... بعد از لحظاتي پر اضطراب! ناگهان چراغ راهنمايي جلوي ما قرمز و طبيعتا چراغ مقابل تانک اشغالگر سبز شد و آن تانک هم بلافاصله راه افتاد و از مقابل ما عبور کرد..تازه فهميديم در آن چند دقيقه آن تانک جنگي منتظر سبز شدن چراغ بوده است!

خاطره دوم هم اينکه چند ماه پيش وقتي در گردنه هاي باريک جاده هراز رانندگي مي کردم، يک خودروي پليس راه به رانندگي دو مامور جوان که احتمالا پليس هاي زحمت کش وظيفه بودند با سرعت دست کم 140 کيلومتر از من و چند خودروي ديگر سبقت گرفت.. چند کيلومتر جلوتر ديدم جاده بسته شده، بعد از پرس و جو متوجه شدم خودرويي که از روبرو مي آمده با ديدن خودروي پليس در حال سبقت، مجبور شده به سمت راست منحرف شود و به گاردريل هاي کنار جاده برخورد کرده .. خوشبختانه کسي آسيب نديده بود.. اين بار!

سياست اجانب

b-varzandeh — Sun, 27 Jan 2008 06:12:11 GMT

براي جبران گزارشي به زبان اجانب! در اين مطلب، متن سخنراني لرد مکولي سياستمدار انگليسي را در پارلمان انگليس درباره روش استعماري کشورش در هند انتخاب کردم. اين سخنراني همانطور که مي بينيد در ۲ فوريه ۱۸۳۵ ايراد شده است.

اين سياستمدار انگليسي تاکيد کرده است که "براي تسلط بر هند بايد ميراث معنوي و فرهنگي آنرا نابود کنيم و بنابراين من پيشنهاد مي کنم نظام آموزشي و فرهنگ اين کشور را از بين ببريم زيرا اگر هندي ها فکر کنند که آنچه خارجي و انگليسي است خوب و بهتر از مال خودشان است، اعتماد به نفس و فرهنگ ملي خود را از دست مي دهند و آن چيزي مي شوند که ما مي خواهيم، يک ملت کاملا تحت سلطه."

يک گزارش به زبان اجانب

b-varzandeh — Wed, 23 Jan 2008 07:00:18 GMT

اگر حوصله داشتيد گزارش ديگري را که از طرف صدا و سيما براي CNN ساخته ام و اوائل اين هفته پخش شد در وبلاگ انگليسي بنده تماشا کنيد. البته بايد عرض کنم اين گزارش نسبت به شش هفت گزارش ديگري که قبلا براي بخش World Report در CNN ساخته بودم چندان جالب از آب درنيامد.. شايد علت، حذف 10 – 15 ثانيه از آن توسط CNN و يا عجله ناخواسته در ساخت آن باشد.

در ضمن خودتان بهتر مي دانيد براي تماشاي اينطور فيلم ها بهتر است بعد از کليک کردن روي دکمه play اجازه دهيد فيلم کاملا داونلود شود يا درواقع خط پاييني کاملا پر شود.

محرم

b-varzandeh — Wed, 16 Jan 2008 04:51:27 GMT

اسب دريايي و اسب آبي!

b-varzandeh — Wed, 02 Jan 2008 17:01:18 GMT

چند سال پيش که تازه اخبار جوانه ها راه افتاده بود يک روز در بوفه اداره نشسته بودم که يک خبر علمي از اين بخش توجه من و همه اطرافيان را به خود جلب کرد. خبر درباره اسب هاي دريايي بود و اينکه استثنائا، دراين حيوانات چند سانتي متري کوچک و ظريف، پس از بارداري جنس ماده، جنس نر به جاي آن يکي، بچه ها را در شکم خود حمل مي کند... اما مساله يا درواقع اصل خبر آن بود که در هنگام خواندن اين خبر به جاي تصاوير اسب هاي دريايي، تصاويري از اسب هاي آبي با آن هيکل هاي عظيم الجثه پخش شد. لازم به توضيح نيست که چه اشتباهي موجب اين مساله شده بود ولي آنچه جالب تر بود قيافه هاي اطرافيان من بود که با دهان باز به اين جثه هاي عظيم خيره شده بودند و درباره ويژگي هاي اين قضيه و چگونگي آن تفکر مي کردند!

اين همان قدرت خبرنيست؟!

همين جا خوبه

b-varzandeh — Wed, 26 Dec 2007 05:13:18 GMT

بگذاريد کمي همين جا بنشينم

کوچه بني هاشم