وقتی در لندن مامور بودم در نزدیکی منزل ما خیابانی نسبتا باریک و طولانی قرار داشت. به علت کمبود پارکینگ در منطقه، شهرداری اجازه داده بود مردم در هر دو طرف این خیابان خودروهایشان را پارک کنند و بدین ترتیب با آن که خیابان دو طرفه بود فقط برای عبور یک خودرو در این خیابان باریک که طول آن بین دو چهارراه حدود هفتصد هشتصد متر بود ، جای کافی وجود داشت..بنابراین هر خودرویی که از یک سر خیابان وارد می شد، از طرف دیگر ، یعنی فاصله زیاد که دیدنش هم گاه مشکل بود باید خودروی روبرویی چند دقیقه ای صبر می کرد.... این مقدمه نسبتا طولانی را گفتم تا فقط به این برسم که در مدت دو سه سال که از این خیابان رفت و آمد می کردم حتی یک بار هم در این خیابان به گیر کردن خودروها در مقابل هم یا ترافیک ناشی از آن برخورد نکردم...نمی دانم فکر شما، با خواندن این مطلب به یاد چه مطالب و مسائلي می افتد...
|
+| نوشته شده توسط
بهروز ميرورزنده در یکشنبه
1386/08/20
|
